| |
وب : | |
پیام : | |
2+2=: | |
(Refresh) |
بعضی ها هنگام احسان و نیکوکاری هم دست از تعصب و تقید برنمی دارند
و از کیش و آیین و سایر معتقدات مذهبی سائل مستمند پرسش می کنند
به قسمی که آن بیچاره به جان می آید تا پشیزی در کف دستش گذارند
در حالی که نوع پروری و بشر دوستی از آن نوع احساسات و عواطف عالیه است
که ایمان و بی ایمانی را در حریم حرمتش راهی نیست به راه خود ادامه می دهد
و هر افتاده ای را که بر سر راه بیند دستگیری می کند
احسان و نیکوکاری با دین و مسلک تلازمی ندارد و بیچاره در هر لباس بیچاره است و گرسنه به هر شکلی قابل ترحم می باشد
وقتی که آدمی را قادر حکیم علی الاطلاق به جان مضایقت نفرمود افراد متمکن و مستطیع مجاز نیستند به نان دریغ ورزند
اگر چنین موردی احیاناً پیش آید جواب این زمره از مردم را با استفاده از عبارت مثلی بالا می دهند و می گویند : نانش بده ، ایمانش مپرس
رمز عبور را فراموش کردم ؟ ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() ![]() |
آمار
وب سایت:
بازدید دیروز : 46
بازدید هفته : 698
بازدید ماه : 680
بازدید کل : 187620
تعداد مطالب : 2226
تعداد نظرات : 13
تعداد آنلاین : 1